Κόιν;
Έι, Λίλαντ!
Ποιος θα ξεφορτώσει το μουλάρι; Είμαι κουρασμένος!
Να πάρει...
«Λίλαντ Ντραμ.
«Ένας καλός φίλος δολοφονήθηκε...
«δεν έχω ιδέα από τι...
«και θάφτηκε εδώ απ' τον Κόλι Μπόιερντ...
τον Απρίλη».
Κόλι!
Ποιος είναι εκεί;
Γουίλετ!
Εσύ είσαι, Κόλι;
Ποιος Γουίλετ;
Γκασέιντ! Γκασέιντ! Τι έχεις πάθει;
Σήκω να δω ποιος είσαι!
Για κοίτα με καλύτερα! Με γνώρισες τώρα;
Μα, ποιος θα μπορούσα να 'μαι;
- Γουίλετ; - Το 'χει χαμένο...
Άντε μπράβο. Εγώ είμαι.
Γεια σου, Γουίλ!
Είμαι δυο μέρες εδώ μέσα...
και κοντεύω να τρελαθώ.
Θα έριχνα στους πάντες, Γουίλ.
Εκτός από σένα. Αν ήξερα ότι ήσουν εσύ, δε θα 'ριχνα...
Μη σκας. Πες μου μόνο τι έγινε;
Έπρεπε να 'σουν εδώ, Γουίλετ!
Σκεφτόμουν: «Όλοι πέθαναν, ήρθε κι η σειρά μου».
Σ' το είπα. Ήμουν άρρωστος, Κόλι.
Ηρέμησε και πες μου για να καταλάβω.
Πού είναι ο Κόιν;
Μετά που έφυγες ο Λίλαντ κι ο Κόιν είπαν να πάνε στο Γουίνσλοου.
Για διασκέδαση, είπε ο Κόιν.
«Να 'ρθω κι εγώ;» Μου 'πε όχι.
«Κάποιος πρέπει να μείνει να φυλάει μαγαζί και συμπράγκαλα».
Κι έφυγαν.
Θα έρχονταν το πρωί.
Ξύπνησα απ' τη φασαρία.
Ήταν μεθυσμένοι και φώναζαν δυνατά.
Ο αδελφός σου μπήκε στη σκηνή εκνευρισμένος...
κι άρχισε να μαζεύει.
Ρώτησα: «Τι κάνεις, Κόιν;»
«Σκάσε» μου λέει. «Παίρνω τ' άλογό σου».
Και βγαίνει φουριόζος.
Τον άκουσα να φεύγει βιαστικά με το άλογό μου.
Είδα τον Λίλαντ να φτύνει με αηδία στο έδαφος.
«Τι τον έπιασε κι έφυγε έτσι, Λίλαντ;»
Μου είπε ότι χτύπησε έναν άντρα κι έναν μπασμένο.
«Μπορεί να 'ταν και παιδί» είπε ο Λίλαντ.
Ρώτησα αν τους σκότωσε.
«Δεν έμεινε να δει τι έγινε. Γι' αυτό τώρα το σκάει».
«Ωχ! Παλιοκατάσταση» του λέω.
Έπεσα για ύπνο πιστεύοντας ότι θα έκανε το ίδιο.
Με ξύπνησαν ξανά.
Μιλούσε ο Λίλαντ με κάποιον άλλο.
Κοίταξα έξω και είδα τον Λίλαντ να πίνει καφέ.
Δεν μπορώ να δω και ρωτάω: «Με ποιον μιλάς, Λίλαντ;»
Πάει να μιλήσει, να πιεί καφέ...
και απ' το πουθενά...
η μούρη του διαλύεται...
και σκορπάει πάνω του και στον καφέ.
Δεν έμεινε τίποτα.
Μάλλον κάποιος έψαχνε τον Κόιν για ό,τι έγινε στο Γουίνσλοου...
και σκότωσε τον Λίλαντ κατά λάθος.
Λέω: «Πάει, θα καθαρίσουν κι εμένα». Και μπαίνω ξανά στη σκηνή.
Χέστηκα πάνω μου απ' το φόβο.
Από τότε δεν μπορώ να 'ρθω στα συγκαλά μου.
Έτσι έγινε, Κόλι;
Έτσι πιστεύω.
Είμαι λίγο θολωμένος.
Δεν καταλαβαίνω. Αν έφταιγε κι ο Λίλαντ...
γιατί δεν έφυγε, όπως έκανε κι ο Κόιν;
«Χτύπησε έναν άντρα κι έναν μπασμένο». Μόνο αυτό είπε. «Ίσως να 'ταν παιδί».
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί έκατσε και περίμενε να τον σκοτώσουν.
Δεν το καταλαβαίνω.
Μαύρο χάλι.
- Δώσε μου το όπλο σου, Κόλι. - Τι το θες;
Μπορεί να μου χρειαστεί. Δώσ' το μου.
Όχι. Μπορεί κι εγώ να το χρειαστώ. Πού το ξέρω; Μ' αυτά που γίνονται...
Κακώς που στο λέω, στην κατάσταση που είσαι.
Κάποιος με παρακολουθούσε σ' όλη τη διαδρομή.
Πού είναι το δικό σου όπλο; Χρησιμοποίησε το δικό σου.
Αν το είχα, δε θα ζητούσα το δικό σου.
Όχι, φίλε μου. Αποκλείεται!
Είμαι ψόφιος, Κόλι.
Και δε θα κλείσω μάτι, αν δε μου το δώσεις.
Κι εγώ;
Όλα εντάξει.
Θα σε προσέχω εγώ.
Γιατί να προσέχεις εσύ εμένα, δεν το βλέπω.
Ωραία. Έκατσα.
Μόνο στήσε αυτί, Κόλι.
Βέβαια. Αυτοί που 'χουν τ' όπλο την πέφτουν για ύπνο...
ενώ οι άλλοι θα χοροπηδάν με κάθε θόρυβο.
Είμαι το ίδιο κουρασμένος μ' εσένα.
Γουίλετ;
Ε, Γουίλ;
Σε σένα βασίζομαι.
Εντάξει;
Θεέ και Κύριε.
Πεινάω τόσο που μπορώ να φάω το χέρι μου.
Στη θέση σου δε θα καθόμουν εκεί.
Εκεί καθόταν...
κι έπινε καφέ.
Βάλε τα πράγματα στη σκηνή, Κόλι.
Μπορεί να ήταν στη φαντασία σου.
Ε, Γουίλ; Στ' αλήθεια το πιστεύεις;
Κάνε αυτό που σου λέω.
Καλά.
Πάντα εγώ τα κάνω όλα.
Δύσκολη δουλειά...
για έναν άνθρωπο.
Ποτέ δε μ' άρεσε αυτή η δουλειά.
Κάποιος έρχεται.
Αυτό ήταν το τραγούδι του Λίλαντ. Θυμάσαι;
Μάλιστα, κύριε.
Έι! Είσαι τρελός;
Μην κάθεσαι εκεί, φύγε!
Θεέ και Κύριε. Τι έρχεται;
Φύγε από κει, Γουίλετ! Καλύψου.
Δεν έχω όπλο. Το ξέχασες;
Πώς να βασιστώ πάνω σου, αν κοιτάς τα σύννεφα;
Σκασμός!
Κάτι βλέπω!
- Κάτι έρχεται! - Από πού;
Ευθεία, λίγο δεξιά...
Έλα δω, Γουίλετ, όσο έχεις ακόμα χρόνο!
- Μόνο ένας; - Δε βλέπω.
Ναι. Μόνο ένας.
Εντάξει, Κόλι. Ήσυχα τώρα.
Κρύψου και μη λες τίποτα.
Γουίλ!
Γυναίκα είναι.
Για κοίτα. Για κοίτα εκεί...
Θα ήμουν ευγνώμων αν μου πουλούσατε ένα άλογο.
Δεν μπορεί να 'ρθες μέχρι εδώ με τα πόδια.
Το άλογό μου έσπασε το πόδι του.
Θα πληρώσω για ένα άλογο κι ένα μέρος να κοιμηθώ.
Χρειάζομαι βοήθεια να μεταφέρω τα πράγματά μου.
Βεβαίως και να σας βοηθήσουμε.
Δεν είν’ έτσι, Γουίλ;
Ευχαρίστησή μας.
Θέλω το καφέ.
Το καφέ; Είναι του Γουίλ.
Δικό του εννοώ, κυρία.
Αυτό μ' αρέσει.
Το ίδιο και στον Γουίλ.
Το καφέ θέλω.
Θα σας δώσω το μαύρο.
Ο ιδιοκτήτης είναι νεκρός. Δε χρειάζεται να το πληρώσετε.
Πήγαινε να το φέρεις.
Και του Κόιν, Γουίλ;
Φαίνεται χάλια.
Οπότε εγώ τι να το κάνω;
Με παρατηρείτε, κ. Γκασέιντ;
Πώς ξέρετε το όνομά μου;
Έμαθα ότι είστε κυνηγός επικηρυγμένων.
- Δε θα το 'λεγα. - Όχι;
Κάποτε, ίσως.
- Και τώρα; - Ασχολούμαι με ορυχεία.
Δε βλέπω να προκόψατε.
Πόσα θέλετε για να με πάτε στο Κίνγκσλι;
Δε συμφώνησα σε τίποτα.
Είπα ότι θα πληρώσω αδρά!
Καλά είμαι κι έτσι.
Κοιτάξτε με, κ. Γκασέιντ.
Χωρίς τέτοια τεχνάσματα.
Πώς θα 'φτανα μόνη μου στο Κίνγκσλι;
Θα σας πω πώς να πάτε.
Θέλω να με πάτε εσείς.
Σκεφτείτε το.
Αυτό κάνω.
Ήταν καλό άλογο.
Πρέπει να το κουράσατε πολύ.
Δύσκολα βρίσκεις τέτοια άλογα.
Γιατί το σκοτώσατε;
Δεν είχε σπάσει τίποτα.
Θα σας δώσω συνολικά χίλια δολάρια.
Πόσο θα μας πάρει; Δύο βδομάδες; Τρεις;
Πόσο χρυσάφι θα βγάζατε ως τότε, κ. Γκασέιντ;
Σε τρεις βδομάδες;
Θα σας πω αμέσως.
Θα 'λεγα ότι...
έχει ψιλοστεγνώσει τ' ορυχείο.
Μάλλον δε θα 'ναι και πολύ. Συμφωνείς, Γουίλ;
Έκανα ό,τι μπορούσα να τον βοηθήσω.
Μέχρι να βγάλω τ' όπλο μου, ήταν νεκρός.
Έφυγε κι ο αδελφός του Γουίλ. Έμεινα μόνος.
Έκανα ό,τι μπορούσα για τον παλιόφιλο τον Λίλαντ.
Δεν έχουμε Απρίλιο.
- Τι είπες; - Μάρτιος είναι.
Α...
«Τον καλό του φίλο... το Μάρτιο;»
Δε με πολυγουστάρει αυτή.
Πού να ξέρω.
Πάντως το φυσάει.
Ναι.
Κι όλα αυτά...
Για να πάει στο Κίνγκσλι, λέει.
Θα δούμε.
Φεύγουμε;
Δεν ξέρω.
Τι τρέχει, Γουίλ;
Αν ο Κόιν έβλαψε ή σκότωσε κάποιον...
Έναν άντρα κι έναν μπασμένο.
...πώς και δεν τον έχουν αναζητήσει ως τώρα;
Μπορεί να 'ταν παιδί.
- Λοιπόν, κυρία, πρέπει να... - Το νερό είναι βρόμικο.
Υπερβολικά βρομερό!
- Σας παρακαλώ. - Π-Περιμέντε.
Για τα βατράχια το 'χετε;
Όχι απαραίτητα.
- Για τι τότε; - Υπάρχουν κι άλλα πράγματα.
Εδώ.
Λυπάμαι.
Τι 'ναι τούτο;
Ό,τι μπόρεσα να βρω.
Κάποια είδη φιδιών γεννάνε στο νερό.
- Σε τούτο το νερό; - Βέβαια.
Και κάποιοι κατάπιαν τα αυγά...
εκκολάφθηκαν μέσα τους και μέχρι να το καταλάβουν, ήταν αργά.
Αργά;
Αν ήταν δηλητηριώδη...
ποιον λέτε να δάγκωσαν;
Εγώ πάντως δεν κατάπια κανένα.
Τότε είστε τυχερή.
Κυρία; Κυρία;
Έχω να σας κάνω μια πρόταση.
- Κυρία; - Ναι...
Θα σας πάω στο Κίνγκσλι...
αλλά θα 'ρθει κι ο Κόλι μαζί μας.
Γι' αυτό θέλω χίλια δολάρια.
Για να πληρώσω κι αυτόν.
Κι άλλα πεντακόσια μόλις φτάσουμε.
Αυτή είναι...
η προσφορά μου.
Καλώς.
Εντάξει, δέχομαι.
Ξεκινάμε.
- Πάρ' τα, Κόλι. - Όχι.
Εσείς θα τα πάρετε, κ. Γκασέιντ.
Είμαι έτοιμη.
Θα φύγουμε αύριο.
Τώρα.
Το πρωί είναι πάντα καλύτερα.
Θέλεις να φύγουμε μαζί τώρα;
Μ' εμένα;
- Γιατί όχι; - Κόλι!
Πάρε τα χρήματα.
- Κόλι... - Άντε λοιπόν!
- Κόλι! - Τι είναι, Γουίλ;
Ζέψε το μουλάρι.
Χωρίς το μουλάρι.
Δε θέλω να καθυστερήσω από ένα μουλάρι.
Δε θα μας καθυστερήσει, κυρία.
Είπα, όχι μουλάρι!
Γκασέιντ, ξέρεις το Κρος Τρι;
- Το ξέρω. - Θα πάμε από κει.
Δεν είναι στο δρόμο μας.
Δεν πειράζει. Πρώτα απ' το Κρος Τρι!
- Είναι εκτός προορισμού. - Πόσο απέχει;
20, 25 μίλια.
Προς τα πού;
Τότε, πρέπει να βιαστούμε.
Μάλιστα.
Τρέξε τώρα, περπατάς αργότερα.
Μην αργείς, Κόλι!
Κοίτα το στραβοκάνικο, απαίσιο, τρισάθλιο...
βρομερό, σιχαμένο, ξεροκέφαλο, άχρηστο παλιόζωο.
Ο Κόιν την έκανε με το αλογάκι μου...
και μου άφησε πίσω το παλιομούλαρο.
Στο διάολο!
Πού να σέρνεις ένα αναθεματισμένο, άχρηστο τετράποδο...
που δεν του κόβει καθόλου;
Σοβαρά...
Δεν είναι αστείο.
Γεια σας, κυρία.
Υποθέτω ότι κάνουμε διάλειμμα.
Σταμάτησε πάλι;
Ξεφόρτωσε τη μάσα απ' τα μουλάρια και κάτσε για φαΐ.
Προσπαθήστε να 'στε πιο ευχάριστος.
Εντάξει τα μουλάρια, Κόλι;
Ευγενικότατος.
Δε ζήτησα να με συμπαθήσετε.
Φρόντισε το μουλάρι.
«Συμπαθεί».
Εμένα πάντως με συμπαθεί.
Κουβέντα τέλος.
Ο καφές είναι απαίσιος!
Κυρία;
Μπορώ να σας φωνάζω με το μικρό σας όνομα;
Εννοώ δηλαδή δεσποινίς τάδε ή δείνα.
Δεν πρόκειται να σας προσβάλλω.
Πες μου ποιο όνομα σου αρέσει.
Μμμ...
Το αγαπημένο μου όνομα;
Να σκεφτώ...
Το αγαπημένο μου όνομα είναι...
Δυσκολεύομαι να θυμηθώ γυναικείο όνομα.
Για να δούμε...
Το όνομα της μητέρας μου.
Αλλά την αποκαλούσα μαμά.
Πώς την έλεγαν;
Ο πατέρας τη φώναζε...
Χορτένσια.
Μην τολμήσεις να με φωνάξεις έτσι.
Οπότε, κυρία;
Πείτε μου πώς...
Σσστ, δεν κατάλαβες ότι σε δουλεύει;
Σταμάτα τώρα, πριν σπάσεις τα μούτρα σου.
Ω!
Δεν την άκουσες, Γουίλ;
Με φώναξε Κόλι.
Είπε...
«Εντάξει, Κόλι».
«Μπόιερντ, ο καλός του φίλος και...»
Δεν ξέρω. Κάτι λείπει.
Μου φαίνεται κάποιος κανόνισε τον ένα.
- Έτσι φαίνεται. - Δε θες να μάθεις;
- Δεν έχει σημασία. - Και ο άλλος;
Μπορεί να 'ναι οπουδήποτε.
Μπορεί βέβαια να θέλουν να μας μπερδέψουν μ' αυτόν εδώ τον τάφο.
Τα κατάφεραν.
Δηλαδή, δεν τους ακολουθούμε;
Διάολε, έχω την υπηρεσία μου.
- Τι διασκεδαστικό! - Δε νυστάζετε, κυρία;
Εμπρός, ας πηγαίνουμε.
Πού είναι το μουλάρι;
Είπα, δέσε το μουλάρι!
Το έδεσα! Δεν είναι εκεί;
Το έκανα, Γουίλ!
Να, εδώ. Τ' ορκίζομαι.
Να, βλέπεις; Εδώ το έδεσα.
Μάλλον κάποιος έβαλε το χέρι του.
Θα με βοηθήσει κάποιος;
Δε θα το 'κανα αυτό στη θέση σας, κυρία...
Εκπληκτικό θέαμα!
Καταραμένε Ήλιε!
- Κλείστε το πουκάμισο. - Βούλωσ' το!
Μπορώ να μάθω γιατί πηγαίνουμε στο Κρος Τρι;
Στο Κρος Τρι, ε; Γιατί πάμε εκεί, Γουίλετ;
Για να πάρουμε ξεκούραστα άλογα;
Ναι, για άλογα.
Αντίο, Επιτάφιε.
Άιντε!
Κόλι;
Πάρε δύο άλογα και όσα πράγματα μπορούν να κουβαλήσουν.
- Δε θα πάρω μουλάρι; - Όχι.
Μόνο δύο άλογα, Γουίλ;
- Είπα, μόνο δύο. - Περίμενε λίγο, Γουίλ.
Μπορείς να μου δώσεις λίγα λεφτά για μένα;
- Τι τα θες; - Έτσι, για να τα 'χω.
Ίσως να χρειαστώ κάτι.
Φρόντισε να φορτώσεις τα άλογα...
και βρες ένα όπλο.
Ήρθες από κει.
Mήπως συνάντησες μια γυναίκα;
Είναι εντάξει. Ταξιδεύουμε μαζί.
Πώς τη λένε;
Τι;
Περίμενε.
Πες μου ποια είναι και τι κάνει, αλλιώς θα μετανιώσεις.
Χαρτί έχει.
Τι εννοείς;
Γράφει γράμμα;
Ξέρεις να διαβάζεις;
Ποιος σου το 'δωσε;
Γένια.
- Γένια; - Άντρας με γένια.
Γενειοφόρος;
Όνομα δεν έχει;
Άντρας με γένια.
Πού πήγε;
Μακριά.
- Βόρεια. - Μακριά.
Κατακαημένε.
Θες μια καραμέλα, Σόρτι;
Ο Σόρτι είναι;
Γεια, Γουίλ. Κοίτα εδώ.
Ο γερο-Σόρτι.
Τσακισμένος.
Με σπασμένη οπλή.
Ο Κόιν ήταν εδώ.
- Πού είναι; Ρώτησες; - Τον κατάστρεψε.
Τον αντάλλαξε.
Είναι άχρηστος πια. Θα τον ξεφορτωθούν.
Τι σου 'πε για τον Κόιν;
Τίποτα.
Ο Κόιν πέρασε πριν λίγο καιρό.
Πριν δύο μέρες.
Τον ρώτησα. Δεν ξέρει τίποτα.
Του πούλησε ένα άλογο.
Σ' αυτόν παράτησε τον Σόρτι.
Γουίλ;
Ποιος τον κυνηγάει άραγε;
Δεν είπε ότι τον κυνηγούσαν.
Μου δίνεις 50 δολάρια;
Αυτό θέλω. Βάλ' του τη σέλα μου.
Αμέσως.
Τι τα θες τόσα λεφτά;
Ξέρεις.
Για να μην τον...
- Τι τώρα τι μετά, Κόλι. - Τι είναι 50 δολάρια, Γουίλ;
Για να τον κρατήσει μέχρι να γυρίσω.
Θα 'θελα να ρωτήσετε πρώτα.
Κ. Γκασέιντ!
Θες κανένα γλυκό, Γουίλ;
Ώρα να κερδίσεις τα λεφτά σου.
Κίνγκσλι;
Θα δούμε.
Θα πας κυνήγι;
Κι αν την κοπάναγα και κρατούσα τα λεφτά;
Εκτός αν μου πεις τι ψάχνεις.
Δεν είσαι ο μόνος που ξέρει το δρόμο.
Γυρεύεις τίποτα εκεί;
Πρέπει να πέρασε πριν από μιάμιση μέρα.
Πάμε.
Αρχίζεις να μαθαίνεις το όπλο.
- Κι εσύ το ίδιο, Κόλι. - Εγώ;
Το ίδιο κι ο κ. Γκασέιντ.
Κερδίζουμε χρόνο.
Γιατί τόση βιασύνη;
Εγώ «τρώω» όλη τη σκόνη σας!
Δεν ξέρω καν τ' όνομά σου.
- Θα το πεις; - Όχι.
- Δε βλέπω το λόγο. - Δεν υπάρχει.
Τι 'ναι τούτο;
Απλώς τραγουδάω.
Εντάξει, Κόλι.
- Δε θες να ξεκουραστείς; - Πώς είναι τα χνάρια;
- Λιγοστεύουν. - Μπορείς να τα βρεις, όμως.
Αυτή δεν είναι η δουλειά μου;
Όχι, αν είσαι χρυσωρύχος, κ. Γκασέιντ.
Γουίλετ!
Για κοίτα.
Μάλιστα.
Να πάρει.
- Μπορεί να 'ναι κάποιος εκεί. - Μπορεί.
Μας βλέπει κι αυτός;
Ναι, μας βλέπει.
Τι τρέχει;
Φρέσκα χνάρια.
Τα χνάρια χωρίζονται και πάνε προς τα κει.
- Κρίμα. - Πού πηγαίνεις;
Στο Κίνγκσλι.
Όχι, ακολούθησε αυτά!
Τα χνάρια θα χαθούν πιο πάνω στο Σουπλίσιο.
Είναι προτιμότερο να πάμε στο Κίνγκσλι.
Από κει δε θα βγεις πουθενά!
Τότε, γιατί κάποιος να πήγε από δω;
Ο μόνος λόγος είναι ότι μπορεί να χάθηκε.
Ας πάμε τότε να τον βρούμε, κ. Γκασέιντ.
Διάολε, δε βλέπω τίποτα.
Τι προσπαθούμε να βρούμε;
Θέλεις να μάθεις ποιος πήρε αυτό το μονοπάτι.
Πώς ξέρεις ότι θα τον συναντήσουμε;
Σε βλέπω ξέρεις...
εσένα και το σκοπό σου.
Κράτα τ' άλογό σου.
Γιατί ρίχνεις συνέχεια;
Θες να τ' ακούσει κάποιος, ε;
Είσαι τόσο ηλίθιος!
Θα μου πεις τι συμβαίνει.
- Σε μισώ! - Απλά εξασκείται, Γουίλ.
Τι έχετε, δεσποινίς; Τρέχει κάτι;
- Φαίνεται να είναι άσχημα, Γουίλ. - Μη μ' ακουμπάς!
Ποιος είναι εκείνος εκεί πίσω;
- Μας ακολουθεί. - Χαλάρωσε, Γουίλ. Δε βλέπεις;
Κοίτα τι έκανες!
- Θα πέσει. - Να σας βοηθήσω να κατεβείτε;
- Σταμάτα να με χουφτώνεις. - Μα, θα πέφτατε.
Δε θα 'πεφτα.
Δικαιολογίες για να μ' αγγίζεις.
Σταμάτα να με κοιτάς! Ανέβα στο άλογό σου, κ. Γκασέιντ.
Δεν είστε καλά, δεσποινίς. Πρέπει να ξεκουραστείτε.
Πότε νυχτώνει;
Σε μια ώρα περίπου.
Μάλλον θα προχωράμε και τη νύχτα.
Δεν τη συμπαθείς και πολύ, ε;
Τι να συμπαθήσω δηλαδή;
Πάντως είναι όμορφη.
Η ομορφιά δε σημαίνει τίποτα.
Και το φίδι είναι όμορφο εξωτερικά.
Αν και όμορφο...
έχει δηλητήριο που σκοτώνει ακαριαία.
Χαίρομαι που δεν έχεις ξετρελαθεί μαζί της.
Όχι.
Έχω μια αίσθηση ότι πρέπει να τελειώσω αυτό που ανέλαβα.
Αυτό είν’ όλο.
Έχω ξετρελαθεί εγώ μαζί της...
και δεν ήθελα να κοντράρουμε...
γι' αυτήν.
Προσπάθησε να την ξεχάσεις, Κόλι.
Έχει άλλα «ενδιαφέροντα».
Τι ενδιαφέροντα;
Πιστεύω ότι γυρεύει κάποιον για να τον σκοτώσει.
Βοήθησέ με, σε παρακαλώ.
Θα ήταν πολύ αν ζητούσα να μου φτιάξεις ένα τσάι;
Τσάι; Έχω τσάι.
Πώς σου φάνηκε αυτό;
Μήπως θέλει κι ασημένιο κουτάλι;
Θα της ετοιμάσω εξαιρετικό τσάι.
«Τσάι». Κοίτα!
«Πράσινο τσάι, Λίπτον».
Είσαι πολύ καλός.
Γιατί του «μπαίνεις»;
Πέφτει πιο εύκολα από σένα.
Αυτός δε βλέπει αυτά που βλέπω εγώ.
Μου είναι χρήσιμος!
Νομίζεις ότι μπορεί να σε οδηγήσει στο Σουπλίσιο;
- Αν δεν το κάνεις εσύ. - Δε νομίζω.
Ίσως μπορεί να σε προστατέψει, μα τίποτε παραπάνω.
Ούτε να με σταματήσει μπορεί.
Τώρα, άσε με να κοιμηθώ.
- Είδες τι έκανα; - Δώσ' το μου εδώ, ηλίθιε.
Τι συμβαίνει; Έδωσε, άθελά του, λάθος μήνυμα;
Τι σήμαινε;
Να πλησιάσει ή να μείνει μακριά;
Ποιος είναι εκεί έξω;
Ποιος είναι;
Μην πλησιάζεις το χέρι σου στο όπλο! Σε βλέπει.
Ποιος διάολος είναι εκεί έξω;
Μπίλι Σπίαρ;
Τι πρόβλημα υπάρχει;
Τίποτα, Μπίλι.
Έγινε από λάθος.
Από λάθος;
Είναι αυτός που μας ακολουθούσε από μακριά, ε;
Τι δουλειά έχει μαζί του;
Κάτι έκανες.
Βλέπεις πώς μοιάζουν;
Διάολε, όχι.
Είναι η πιο παγερή φάτσα που έχω δει.
- Δε μ' αρέσει. - Αυτό κράτα το για σένα, Κόλι.
Γιατί; Αυτός ήρθε απρόσκλητος.
Ξέρω να αναγνωρίζω τους πιστολάδες.
Μην κάνεις κάτι και μπλέξεις. Κατάλαβες;
Για να το λες.
Κοίτα εκεί. Είναι σβέλτος.
Τι κρατάς;
Ένα παιχνίδι.
Προσπαθείς να βάλεις την μπίλια...
στα μάτια και το στόμα.
Μα, δεν το 'χω καταφέρει ακόμα.
Να σας συστήσω τον Μπίλι Σπίαρ.
Θα εμφανιζόταν αργότερα, μα τώρα δεν έχει σημασία.
Θα συνεχίσουμε μαζί.
Τώρα εξηγούνται όλα.
Κ. Γκασέιντ, θα συνεχίσουμε τρεις ή τέσσερις;
Να το σκεφτώ.
Για κάποιο λόγο τον έφερες. Και δεν είναι για να μας ακολουθεί...
αλλιώς δε θα χαλούσες τόσες σφαίρες.
Οπότε...
πληρώθηκα για κάτι και θα το τελειώσω.
Για δες, τα κατάφερες. Μπράβο.
Έχω ακόμα ένα με φάτσα νέγρου.
Εντάξει, λοιπόν. Ας προσπαθήσουμε να τα πάμε καλά.
Θα ξεκινήσουμε σε τρεις ώρες.
Μόλις βγει ο ήλιος.
Κοιτάξτε! Μια γαλάζια κίσσα.
Κάντε μια ευχή. Λένε ότι φέρνουν τύχη.
Πώς σου φάνηκε η βολή;
Θαυμάσια!
Εδώ σταματάνε τα δέντρα.
Αν θέλετε να πυροβολήσετε τίποτα άλλο...
Ό,τι πεις.
Πέρασαν χθες...
και δε δείχνουν να βιάζονται.
Σαν να μην ξέρουν ότι τους ακολουθάμε ή να μη νοιάζονται.
Δε θ' αργήσουμε να τον φτάσουμε, έτσι;
«Αυτόν» δεσποινίς; Εγώ λέω «αυτούς».
Έγιναν δύο πριν από λίγο. Τα χνάρια έγιναν από δύο άλογα.
Δύο;
Πάμε.
- Σταθείτε, δεσποινίς. - Παράτα με, Γκασέιντ.
Το μονοπάτι φαίνεται καθαρά. Δε σε χρειάζομαι πια.
Μπίλι!
Αν θες να σκουπιστείς, πάρε αυτό.
Προχώρα.
Σταματήστε!
Το άλογό σας κουτσαίνει.
Όχι, αυτό δε θα το βοηθήσει.
Μα, ούτε κι εσάς. Θα μείνετε δίχως εφόδια.
Θα τα καταστρέψεις όλα, ακόμα και τον εαυτό σου.
Σταμάτα το αυτό.
Σου μίλησα;
Δε μου καίγεται καρφί, ό,τι κι αν είπες.
Θα σου τινάξω τα μουτσούνια στον αέρα.
Δύο καβάλα στο γερο-Φρέιζερ; Δε θα του είναι κι εύκολο.
- Γουστάρεις βάδην; - Όχι, αλλά...
Γιατί δεν ανέβηκε σ' εμένα;
Αν δεν ξεκολλήσεις, είσαι ένα τίποτα για μένα.
Δε θυμάσαι που κόντεψε να σου πάρει το κεφάλι;
- Γουίλ; - Τι θες;
Δεν ξέρω αν πρέπει να σου πω για το συναίσθημα που 'χω.
Τότε μη μου το πεις. Βούλωσ' το, διάολε!
- Δε θέλω να χάσουμε αυτό το άλογο. - 'Ντάξει, Γουίλετ.
Μάλλον με πιάνει ξανά ο φόβος.
Τρεις φορές τα τριπλά να μου δώσουν, δεν ξανάρχομαι τόσο μακριά.
Ακόμα μια φορά να μου κλαυτείς γι' αυτήν...
θα σε βαρέσω χωρίς προειδοποίηση.
Δε θα 'λεγα γι' αυτήν.
Παράτησες τ' άλογό σου και τώρα βαραίνεις το δικό μου.
Λυπάμαι, Γουίλετ.
Βούλωσέ το επιτέλους! Δε σε αντέχω άλλο!
Το χειρότερο πράγμα στον κόσμο μακράν...
είναι η γυναίκα.
Ε, όχι.
Το έχασα.
Μπορείς τώρα να πας μπροστά;
Πάρε τον Κόλι τότε.
Κατέβα και πήγαινε μαζί της.
Όχι! Πάρ' τον εσύ.
Θες να 'ρθεις μαζί μου, μικρέ;
Ας τον αφήσουμε εδώ.
Καλά θα κάνεις να αστειεύεσαι.
Δεν αστειεύομαι.
Κ. Γκασέιντ, δεν είναι κακή ιδέα.
Κάποια στιγμή γυρίζουμε να τον πάρουμε.
Θα χρειαστείς αυτά, Κόλι.
Κατέβασέ τα.
Γουίλ;
Όλα καλά, δε σ' αφήνω.
Βλέπεις; Ακόμα και τώρα μας καθυστερεί!
Εγώ λέω να μείνει εδώ.
Έλα μαζί μου, Κόλι. Θα 'σαι εντάξει.
Βλέπεις το αδιέξοδο, Κόλι;
Κάνε υπομονή. Κάτσε ήσυχος.
Θα γυρίσω να σε πάρω.
Πότε λες να 'ρθεις, Γουίλ;
Φέρε μου τα όπλα σας, μικρέ.
Δε θ' αργήσω.
Δεν έχουν και πολλά εφόδια.
Αδύνατο να επιζήσει εδώ κάποιος χωρίς φαί και νερό.
Προχωρήστε.
Κόλι.
Βρες μια σκιά.
Μια στιγμή, δεσποινίς.
Μπορώ να πάρω τα πράγματά μου;
Παραλίγο να το ξεχάσω.
- Σ' ευχαριστώ, Κόλι. - Τίποτα.
Ελπίζω να σας δω αργότερα.
Θες να 'ρθεις μαζί μου, μικρέ;
Εντάξει. Προτιμότερο απ' το να μείνω εδώ.
Σ' άρεσε αυτό που 'κανα στον Λίλαντ Ντραμ;
Αν βγάλεις άχνα, πέθανες. Τράβα κάτσε κει πέρα.
Σκέψου αυτό.
Αν τυχόν φωνάξεις...
θα γυρίσω και θα πεθάνεις με μια τρύπα ανάμεσα στα μάτια.
Το ξέρεις ότι αυτός ο ήλιος θα σε ψήσει;
Αχ, Γουίλετ.
Είναι πιο εύκολο όταν μένεις πίσω.
Αν σ' άφηνα να φύγεις, θα 'φευγες;
Ακούς τι σου λέω;
Φεύγω όποια ώρα θέλω.
Μιλάω για τώρα.
Έχω τους λόγους μου που μένω.
Λόγους;
Δε θέλω να υπάρξουν σκοτωμοί.
Ο λόγος, κ. Γκασέιντ, που κυνηγάει κάποιος είναι για να σκοτώσει.
Σε μένα μιλάς;
Όχι, Μπίλι.
Κι όμως, νομίζω ότι μιλούσες σε μένα.
Απλώς μιλούσα στον εαυτό μου.
Πολλές φορές έχω ακούσει σκέψεις των άλλων.
Ποτέ δεν αποχωρίζεσαι τα όπλα σου, ε;
Σε μένα μιλάει;
Ούτε όταν πας με γυναίκα.
Τι είπε για μένα;
Ξέρει γιατί είσαι εδώ.
Μην ανησυχείς για το φίλο σου.
Περνάει πολύ πιο άνετα από μας.
Δεν ανησυχώ.
Κι εγώ ήθελα να μείνει πίσω, για να μην κινδυνεύει από σένα.
Κοιτάξτε εκεί!
Τώρα θα πάω εγώ πρώτη.
Μπίλι, κράτα τον πίσω.
Ποιος είναι αυτός;
Ρώτησε αυτήν.
Τον γνωρίζεις;
Σε πλήρωσε καλά γι' αυτό;
Το ίδιο καλά μ' εσένα.
Και τα διπλά να σου 'διναν δε θ' άλλαζες γνώμη.
Σίγουρα θα το 'κανες και τζάμπα.
- Σχεδόν τζάμπα. - Για ποιο λόγο;
Για πάρτη της;
Τι είναι για σένα;
Με γουστάρει.
Ξέρεις τίποτα γι' αυτήν;
Τ' όνομά της τουλάχιστον;
Ρώτα την.
Τι υπάρχει από δω;
- Τίποτα ιδιαίτερο. - Μετά τους λόφους.
- Το Κίνγκσλι. - Έχεις δίκιο.
Το Κίνγκσλι, Γκασέιντ, όχι η κόλαση.
Αυτός δε σ' ενδιαφέρει πια;
Όχι προς το παρόν. Το πόδι του έχει σπάσει.
- Ποιος είναι; - Κάποιος φίλος.
Φίλος, ε;
- Σαν εμάς; - Ακριβώς. Σαν εσένα και τον Μπίλι.
Δε βλέπω πουθενά τ' άλογό του.
Πρέπει να το 'σκασε. Σκέφτεσαι τον Κόλι;
Ναι, θα του χρησίμευε.
Θα ψηθεί μέσα στον ήλιο.
Του άφησα νερό.
Κάτι είναι κι αυτό.
Γιατί δεν τον καθάριζες;
Μπίλι, παράτησες ποτέ φίλο σου;
Ποτέ δεν είχα φίλο.
Εσύ, Γουίλετ;
Είναι διαφορετικό.
Εκεί είναι πιο ασφαλής.
Πότε;
Απ' το πρωί.
- Ας το ψήσουμε. - Όχι, Μπίλι.
Γιατί; Δε θέλεις;
Καραμέλες είναι.
Λυπάμαι, δεν έχω τίποτε άλλο.
Μη μ' ευχαριστείς. Λυπάμαι που δεν μπορώ να βοηθήσω.
Πρέπει να τον προλάβω το συντομότερο.
Κατά κει;
Προς τα κει είπες ότι πήγαν;
Τι;
Ναι, σίγουρα. Θα γυρίσω για να σε βοηθήσω. Εγώ κι ο Γουίλ.
Δε θα 'θελα να μείνεις αβοήθητος.
Πάρε.
Διάλεξε και ένα απ' αυτά. Ποιο σ' αρέσει;
Ετούτο, ε;
Περίεργο. Οι περισσότεροι θα διάλεγαν το άλλο.
- Τι; - Νερό... ν...
Είπα ότι τελείωσε.
Παράτα τα πια. Δε μ' αρέσει αυτό που κάνεις.
Τούτο το άλογο έφυγε!
Και το δικό του!
Σε πόση ώρα θα μας φτάσει;
Εξαρτάται. Ποιος θα πέσει πρώτος κάτω...
αυτός ή εσύ;
Γουίλ!
Γύρνα πίσω!
Μην το κάνεις, Κόλι.
Γιατί τον σκότωσες;
Αυτός τράβηξε πρώτος. Ρώτα αυτόν γιατί το 'κανε.
Κρίμα.
Έπρεπε να μείνει εκεί που τον αφήσαμε.
Δε με γούσταρε.
Δεν έπρεπε, όμως, να τα βάλει μαζί μου.
Τι κάνεις εκεί;
Ξέρω αυτό το συναίσθημα, Γκασέιντ.
Το 'χω περισσότερο καιρό.
Αυτή θα είναι η τελευταία σου βλακεία.
Με μισείς κι εσύ;
Κατέβα.
Πέφτει! Πέφτει!
Τον βλέπεις;
Άρχισε ν' ανεβαίνει.
Ρίξ' του!
Γύρνα πίσω και ρίξ' του!
Πιο σιγά, διάολε!
Μην ξεχνάς ότι έχω το νερό!
Κόιν.